W naszym Serwisie używamy plików cookies. Korzystając dalej z Serwisu, wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z Polityką prywatności. Wyrażenie zgody jest dobrowolne, w każdej chwili można ją cofnąć poprzez zmianę ustawień dotyczących plików „cookies” w używanej przeglądarce internetowej. Kliknij „Akceptuję”, aby ta informacja nie wyświetlała się więcej.

Metody badań nieniszczących

  • Badania radiograficzne (RT) - mają na celu wykrycie wewnętrznych i zewnętrznych (powierzchniowych i podpowierzchniowych) nieciągłości. Polegają na prześwietlaniu obiektów promieniowaniem jonizującym (rentgenowskim lub gamma), rejestracji obrazu na kliszy RTG i analizie tego obrazu na przeglądarce. Badania radiograficzne znajdują zastosowanie przede wszystkim w przypadku metali i ich stopów. Ta metoda wykorzystywana jest do kontroli złączy spawanych i zgrzewanych, odlewów, odkuwek, rur, wlewków, kęsisk itp.
  • Badanie ultradźwiękowe (UT) - zezwalają na wykrycie nieciągłości materiału, gdy fale ultradźwiękowe wprowadzane do obiektu odpowiednią głowicą odbijają się na granicy nieciągłości i powracają do głowicy podłączonej do defektoskopu. Dzięki funkcji skalowania defektoskopu można precyzyjnie określić miejsce położenia nieciągłości oraz jej rozmiar. W ten sposób można wykryć m.in. pęknięcia, zawalcowania, rozwarstwienia i pory wewnątrz elementów.
  • Badania magentyczno-proszkowe (MT) - wykonywane są w celu wykrycia w obiektach wykonanych z materiałów ferromagnetycznych nieciągłości powierzchniowych, a także większych podpowierzchniowych. Badania nieniszczące materiału metodą MT polega na magnesowaniu obiektów i wykrywaniu - przy pomocy proszku magnetycznego - pola magnetycznego rozproszenia, które ujawnia się w miejscach nieciągłości materiałowych powierzchniowych i podpowierzchniowych.
  • Metoda penetracyjna (PT) - ma na celu wykrycie nieciągłości poprzez wnikanie cieczy, penetrantów barwnych lub fluorescencyjnych, do nieciągłości. Ewentualne nieciągłości są ujawniane poprzez zastosowanie specjalnych wywoławczy. Przy pomocy tej metody można wykryć nieciągłości powierzchniowe, takie jak m.in. pęknięcia, przyklejenia, zawalcowania, rozwarstwienia, pory i inne nieciągłości otwarte na powierzchni różnorodnych obiektów, a także nieciągłości przelotowych (nieszczelności) złączy spawanych, zbiorników, rur i innych urządzeń.