W naszym Serwisie używamy plików cookies. Korzystając dalej z Serwisu, wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z Polityką prywatności. Wyrażenie zgody jest dobrowolne, w każdej chwili można ją cofnąć poprzez zmianę ustawień dotyczących plików „cookies” w używanej przeglądarce internetowej. Kliknij „Akceptuję”, aby ta informacja nie wyświetlała się więcej.

Czym jest obróbka skrawaniem CNC? Wprowadzenie

W starożytnym Rzymie w ten sposób obrabiano też drewniane elementy mebli. Jak się zatem okazuje, dziedzina ta jest dość wiekowa, ale prawdziwy rozwój można było zaobserwować dopiero w połowie XX wieku wraz z pojawieniem się komputerów. W taki oto sposób obecnie stosowana jest obróbka skrawaniem CNC.

Obróbka skrawaniem kojarzy się ze stosunkowo nowoczesną metodą, więc rzadko zdajemy sobie sprawę z tego, że początki obróbki skrawaniem sięgają czasów starożytnych. Badacze odkryli malowidła i rzeźby, które można zinterpretować jako pierwsze, ręcznie napędzane tokarki służące do obróbki materiałów wówczas dostępnych, takich jak kość słoniowa, metale szlachetne czy bursztyn. W starożytnym Rzymie w ten sposób obrabiano też drewniane elementy mebli. Jak się zatem okazuje, dziedzina ta jest dość wiekowa, ale prawdziwy rozwój można było zaobserwować dopiero w połowie XX wieku wraz z pojawieniem się komputerów. W taki oto sposób obecnie stosowana jest obróbka skrawaniem CNC.

Specyfika obróbki skrawaniem

Obróbka skrawaniem to proces o specyfice ubytkowej polegający na zdejmowaniu (ścinaniu) niewielkich elementów (wióry) obrabianego materiału. Kształt przedmiotu obrabianego uzyskiwany jest więc poprzez wcześniejsze usunięcie jego części zbędnej. Skrawanie jest możliwe dzięki specjalnym narzędziom i obrabiarkom. Obrabiarki zostały skonstruowane w taki sposób, by wykorzystać siłę fizyczną do oddzielenia naddatku zbędnego materiału i usunąć go w postaci wiórów.

Rozróżniamy kilka rodzajów narzędzi przeznaczonych do obróbki skrawaniem. Zaliczamy do nich m.in.: frezarki, tokarki, wiertarki, szlifierki. Pierwsze obrabiarki miały konstrukcję przystosowaną do sterowania mechanicznego przez operatora, który obsługiwał dźwignię oraz pokrętła. Proces wymagał od niego dużej wiedzy, doświadczenia i umiejętności, ponieważ musiał zapewnić pełną kontrolę nad czynnościami związanymi ze skrawaniem.

Warto dodać przy tym, że manualna praca człowieka była niezbędna na każdym etapie procesu, dlatego też istniał problem w przypadku powtarzalności produktów obrabianych. Praktycznie niemożliwa była typowa produkcja seryjna, z jaką mamy do czynienia obecnie. Ze względu na te problemy, nowoczesne obrabiarki skonstruowano w taki sposób, by wyeliminować do minimum konieczność udziału operatora w samym procesie skrawania. Właśnie w taki sposób powstała obrabiarka CNC (ang. Computerized Numerical Control), czyli obrabiarki sterowane komputerowo. Zamiast tradycyjnej dźwigni i pokręteł, operator wykorzystuje minikomputer, który można dowolnie programować za sprawą specjalnego interfejsu. Współcześnie znaczna część pracy produkcyjnej odbywa się więc w biurze przy ekranie komputera, do maszyny przesyłane są już gotowe pliki z projektami.